Yeni Bir Nesil Yetişiyor.


Merhaba.
Bugün içinden çıkılmayacak bir hayli üzücü bir konu hakkında aklımdakileri yazıya dökmeye karar verdim. Başlıktan da anlaşılacağı gibi dert ettiğim konu “Çağımız”.

“Ne var ulan çağımız da oh ne güzel yaşayıp gidiyoruz” dediğinizi duyar gibiyim. Hıhı evet; şimdiki dönem teknoloji dönemi, sosyal medya dönemi o, bu, şu dönemi.

Bazıları birazdan anlatacaklarıma “len sanki senin yaşın başın kaçta bize akıl veriyorsun” mutlaka diyeceklerdir. Tamamen dürüst bir şekilde ben anlatacaklarımı anlatırım sonda ise bu durumda ben hangi roldeyim onu paylaşmaktan çekinmem.

Hani hep dersiniz ya “nerde o eski günler”.  Hadi gelin beraber bakalım.

Sosyal medya, telefon, bilgisayar , play station, tablet pc’ler olamayan bir geçmiş…
Yaşımız 8-10 okuldan çıktıktan sonra kaçımız akşama kadar sokakta top oynamadık. Hatta geç eve döndük diye kaç kişimiz dayak yemedik? Güzel günleri fırsat bilip kaç kişimiz tahtadan kılıç yapıp oynamadık. Kaç kişimiz elektiriklerin kesildiğini fırsat bilip dışarıda saklambaç oynamadık, kaç kişimiz körebe, sekiz taş, vurkaç… oynamadık.

 Söyleyin. Eskideki arkadaşlıkların hangisi çıkar uğruna. Annesinde 1 lira alıp mahallede arkadaşlarına gazoz ısmarlayan nesiller nerede?
e1daca3a8af94b636f8ae90c9ac8c34f
Bisiklet ile havamızdan geçilmeyen günler nerede? ( Benim olmadı )
Okulda öğretmenlerimize karşı tek bir kusur işlemediğimiz, hatta korkudan tir tir titrediğimiz günler nerede?
Dolmuşlarda büyüklerimize yer vermek için yarıştığımız günler nerede?

Bayramlarda büyüklerimizi ziyaret edip ellerini öptüğümüz günler nerede?
Küfürsüz gençlikler nerede?

Daha sayacak çook şeyler var ama lafın kısası makbuldür. Şimdiki gençlik sosyal medya cep telefonu, whatsapp bağımlısı olup çıktı.
Arkadaş! 5 yaşında bir çoçuğun eline bir tablet size yemin ediyorum 2-3 saat boyunca gözlerini ayırmadan o kutuya bakabilir.

Şimdiki gençlik; Öğretmenlere hakareti, iftirayı dayak atanlar mı dersin,
Okulda kalmanın imkansızlaştığı bu dönemde gençlerimizde olan en ufak hayal gücünü sömüren eğitim sistemimi dersin.
Okulu sokak belleyip sigara içeni mi, Büyüklere bırakın yer vermeyi, saygısızca konuşanı mı?
Elde cep telefonu kulağında kulaklık kıyamet kopsa umursamayacak, dünyadan habersiz, sadece günü yaşayan ve tüketen ama sorgulamayan,araştırmayan ot gibi bir nesil yetişiyor.

Hele en kötüsü madde bağımlılığının arttığı bir dönemde gençliklerimizin yok olduğu bir nesil yetişiyor.
Çevremdekileri “de” kast ederek ve sokakta bacak kadar çocuğun bile ağzından öyle küfürler çıkıyor ki onları yetiştirene söversin.

Sokakta abi,dayı,amca çektiği adama klavyede ana avrat söven bir nesil..

Bu durumun-durumların en büyük sorumlusu bu nesli yetiştiren ebeveynlerdir. Ha bu arada ben 99 doğumluyum. Düşünün artık bu yaşta ( Yıl 2016- ) bunları düşünüyor isem vay halimize.

Sosyal Medya’dan Bahsetmek İstemiyorum Bile.
social_media_freak
Ülke olarak el atılması gereken yegane şey Eğitim Sistemidir. O konuya ise daha sonra değinirim umarım.

Geçmişini bilmeyen geleceğini de bilemez.

Allah sonumuzu hayır etsin.

Etiketler:

You may also like

LEAVE A COMMENT